AVATAR: THE LEGEND OF FLAMARA
Tatlong araw nang naglalakbay si Flamara mula nang lisanin niya ang kanyang tahanan. Sa bawat gabing lumilipas, paulit-ulit niyang naiisip ang mga sinabi ni Edrin.
Ikaw ang Avatar.
Ngunit hindi niya alam kung paano magiging isang Avatar ang isang batang halos hindi pa kayang kontrolin ang sariling apoy.
Sa isang malamig na gabi, nakahanap siya ng isang sinaunang templo sa gitna ng kabundukan. Sa loob nito ay may isang bilog na bato na napapalibutan ng mga simbolo ng apat na elemento.
Lumapit si Flamara.
Nang hawakan niya ito, biglang namatay ang apoy sa kanyang kamay.
Pagkatapos—
nagliwanag ang buong templo.
---
ANG MGA NAUNANG AVATAR
Napaatras si Flamara nang lumitaw ang isang pamilyar na pigura.
Isang babaeng may mahinahong mukha.
"Ikaw si Aira."
Tumango ang babae.
"At ikaw si Flamara."
Hindi makapagsalita ang bagong Avatar.
Mula sa likuran ni Aira ay lumitaw ang isa pang pigura.
Si Ryker.
Napatingin si Flamara sa kanya.
"Ikaw..."
Ngumiti si Ryker.
"Ang Avatar bago sa iyo."
Nangingilid ang luha sa mga mata ni Flamara.
"Pinatay ka ng Dominion."
Saglit na natahimik si Ryker.
"Oo."
"At hindi mo sila natalo?"
Umiling siya.
"Hindi."
Lumapit si Aira.
"Ngunit ang pagkatalo ko ay hindi nangangahulugang dapat kang matakot sa kanila."
Tumingin si Flamara sa dalawa.
"Kung gayon, ano ang dapat kong gawin?"
Sumagot si Ryker.
"Mabuhay."
Nagulat si Flamara.
"Bakit?"
"Dahil gusto nilang mawala ang Avatar."
Tumingin siya nang diretso kay Flamara.
"Kung mananatili kang buhay, hindi nila makukuha ang gusto nila."
---
ANG HINDI PA NAKIKILALANG AVATAR
Biglang nagbago ang paligid.
Nawala ang templo.
Napalitan ito ng isang malawak na kapatagan.
May isang binatang nakatayo roon.
Hindi siya pamilyar kay Flamara.
Nakatayo siya sa gitna ng mga bato, at tila natural na gumagalaw ang lupa sa paligid niya.
"Aira?"
Umiling si Aira.
"Isa pa."
"Ryker?"
Umiling din ito.
Lumapit ang binata.
"Ang pangalan ko ay Zeus."
Nanlaki ang mga mata ni Flamara.
"Ikaw ang...?"
Ngumiti si Zeus.
"Ang Avatar pagkatapos mo."
Natahimik si Flamara.
Sa unang pagkakataon sa kasaysayan ng siklo, nakaharap niya ang isang Avatar na hindi pa ipinapanganak sa kanyang panahon.
Isang Avatar mula sa Earth Nation.
---
ANG BABALA NI ZEUS
"Kung ikaw ang susunod sa akin," tanong ni Flamara, "bakit nandito ka?"
"May dahilan kung bakit ako nakapasok sa espirituwal na mundo."
Tumingin si Zeus kay Aira at Ryker.
"May isang bagay kaming gustong sabihin sa iyo."
Lumapit siya kay Flamara.
"Mag-ingat ka."
Napakunot ang noo ni Flamara.
"Sa Dominion?"
Tumango si Zeus.
"Mas malakas sila kaysa sa inaakala mo."
Tahimik si Flamara.
"Huwag mong isipin na kailangan mong talunin sila nang mag-isa."
Sumingit si Ryker.
"Natuto ako ng aral na iyon nang huli na."
Tumingin si Flamara sa kanya.
"Ano ang ibig mong sabihin?"
Bahagyang yumuko si Ryker.
"Pinili kong lumaban hanggang sa huli."
Tumingin siya kay Flamara.
"Ngunit nakalimutan kong protektahan ang sarili ko."
---
ANG HILING
Lumapit si Zeus.
"Flamara."
"Oo?"
"May hinihiling ako sa iyo."
"Ano?"
"Mabuhay ka."
Natahimik siya.
"At talunin mo ang Dominion."
Tumingin si Flamara kay Zeus.
"Pero hindi pa naman kita kilala."
Ngumiti ang hinaharap na Avatar.
"Hindi mo kailangang makilala ako."
"Ang kailangan mo lang malaman ay ikaw ang tulay papunta sa panahong hindi pa namin nakikita."
Napatingin si Flamara kina Aira at Ryker.
"At kung mabigo ako?"
Sumagot si Aira.
"Matuto kang bumangon."
Dagdag ni Ryker:
"At kung matakot ka..."
Ngumiti siya.
"...alalahanin mong may mga Avatar na nauna sa iyo."
---
ANG PANATA
Unti-unting nagsimulang maglaho ang anyo nina Aira, Ryker, at Zeus.
"Sandali!" sigaw ni Flamara.
Ngunit hindi na sila makapaghintay.
Bago tuluyang mawala si Zeus, narinig niya ang huling sinabi nito.
"Huwag mong hayaang maging katulad ng panahon namin ang panahon mo."
Nawala ang liwanag.
Nagising si Flamara sa gitna ng sinaunang templo.
Tahimik ang paligid.
Ngunit ngayon, alam na niya ang kailangan niyang gawin.
Hindi lamang siya ang Avatar ng kasalukuyan.
Siya ang tulay sa pagitan ng nakaraan at hinaharap.
Tumingin siya sa kanyang mga kamay.
Unti-unting sumiklab ang apoy.
Sa pagkakataong ito, hindi siya natakot.
"Para kina Aira."
Mas lumakas ang apoy.
"Para kay Ryker."
Tumingin siya sa direksiyon ng Pyrrha.
"At para kay Zeus."
Humakbang siya palabas ng templo.
Sa malayo, nakita niya ang mga ilaw ng Dominion.
Hindi na siya tatakbo.
Haharapin niya sila.