LightReader

Chapter 55 - "Hırsız Kedi Yüzünden Olanlar"

Yazı

Makuro sevinerek bağırıp çağırmaya devam eder. Heyecanından yerinde duramıyor ve sürekli bir oraya bir buraya koşuşturmaktadır. Sonra aklına, üzülerek, "Burada kapana mı kısıldım yani?" diye bir düşünce gelir. "Ya dediğim şeyleri başaramazsam?" korkusuyla irkilir. Ve en önemli şey: "Ya onu yapamazsam? Evet, sıçacak yer nereden bulacağım? Evet, en önemlisi de bu. Kimse beni anlamıyor da zaten. Acaba buralarda tuvalet var mıdır ki?"

Biraz etrafa bakar ve "Bunlar sıçmıyordur bile. Ne saçma salak Kara bunlar, şekilleri bile insana benzemiyor bazılarının. Neyse, 1-2 gün dayanıp en azından tuvaletin yerini sorabilecek kadar öğreneyim bir şeyler. Yani bu daha mantıklı çünkü böyle bir yer resmen bir ülke boyutunda kütüphane sayılır. Tuvalet gizli bir yerlerde ise çok geç kalabilirim. Evet, hazır başla. Burada tek başınasın Makuro, elinden geleni yap."

Makuro'nun bu yolculuğunda başarılar dileyerek Kaito'ya dönüyoruz.

Kaito zamanla büyüyerek ilk adımlarını atmaya başlayınca ailesi sevinerek bir kutlama yapmaya karar verir. Şansa da o yılda, ertesi günü yeni krallığın düzeni şerefine bir şenlik hazırlanmıştır. Şenlikte her yerden gelen farklı ziyafetler, farklı giyecekler ve hiç bilinmeyen tarihi eserler bulunuyordur.

Krojin hızla ayağa kalkar ve "O zaman işe koyulma vakti. Biraz insan parası kazanıp yarınki şenlikte kullanalım, ne dersin canım?"

Hikari, "Evet, çok güzel bir fikir. Peki, ne yapacağız?" diye sorar.

Krojin, "Haha, sen onu bana bırak. Sen Kaito ile ilgilen, ben ise yapamayacağım bir şey olduğunu sanmıyorum. Ne de olsa normal bir insandan daha güçlüyüm. Zor bir şeyler bulursam bence verdikleri paralar da yüksek olacaktır. Biraz krallıkta para biriktirip geceye doğru gelirim. Kendinize dikkat edin. İhtiyaçlarınızın hepsi depoda. Başka bir ihtiyacın olursa veya herhangi bir sıkıntı olursa beni çağırmayı unutma. Ne kadar uzakta olursam olayım, 10 saniyeden kısa sürede yanında olurum." diyerek Hikari'ye bir öpücük verip evden çıkar. Sırtına bir çanta alıp krallığa doğru hızla ilerler.

Hikari biraz iç çekerek, "Peki, biz ne yapalım canım? Oğluşum benim, sen yürümeye mi başladın?" diyerek Kaito'yu sevmeye devam eder. Kaito annesi tarafından gıdıklanarak gülmeye başlar. Biraz zaman sonra çok güldüğünden yorgun düşünce Hikari onu bırakır ve "Ben biraz yemek hazırlayayım. Sen de burada uslu uslu otur, olur mu?" diyerek mutfağa geçer.

Uslu mu? Kaito mu? Evet, ne yazık ki uslu durmaz. Kendi bilincini yeni yeni anlayan Kaito, evinin her köşesini ezbere bilir ve günlük rutinini tamamlayarak evin her tarafında terslik var mı diye gezer. Ne de olsa şu anda evin erkeği olduğu için her şeyi kontrol etmek istemesi buna bağlı olabilir.

Odanın her yerini turlayan Kaito, hiç fark etmediği bir bodrumu keşfeder. Kutular ile saklanmış küçük bir kapak vardır. Sanki kendi boyutundaki kutuları yavaşça iterek kapağı ortaya çıkarır. Tam girecekken kapı çalar.

Hikari, "Kaito, Kaito! Kapıya bakar mısın canım?" diye seslenir. Biraz seslendikten sonra, "Off, nerede bu çocuk? Neyse, kendim bakayım." diyerek işini bırakır ve kapıyı açmaya gider.

Kapıyı açınca çığlık atarak, "Aaa, hoş geldiniz! Burayı nasıl buldunuz? Yani çok sevindim uğramanıza. Krojin evde değil ama buyurun." diyerek içeriye davet eder.

Gelen kişiler Ayame ile Haruto'dur. Uzun bir zamandan sonra ziyarete gelmişlerdir ve yanlarında da kızları Yukari'yi getirmişlerdir.

Hikari, Yukari'yi görünce çığlık atarak, "Ay, canım benim! Ne kadar tatlış bir kız olmuşsun sen. Gel buraya da seni bir seveyim." diyerek sevmeye başlar.

Aradan biraz zaman geçince Ayame gülmeye başlar. "Senin bu kadar çocuk sevdiğini bilsek her gün Yukari'yi getirirdik." diye güler.

"Ha, bu arada çocuk demişken, sizin ufaklık nasıl? Kaito'ydu, değil mi? Krojin çıktı demiştin. Onunla mı gitti? Biz de Yukari ile biraz oynar, tanışır diye düşünmüştük." der.

Yukari, "Anne, Kaito kim?" diye sorar.

Hikari, Yukari konuşunca, "Ay, tatlışım benim! Sen ne güzel konuşuyorsun öyle!" diye sevmeye devam eder.

Sonra kendine gelir ve "Kaito şu an evde, sanırım odasındadır. Siz gelince utanmış olmalı. Kaito, bak kim geldi! Kaito, buraya gel canım!" diyerek seslenir.

Tabii cevap veren olmaz. Sonra biraz gülerek, "Sanırım duymadı. Kaito!" diye bağırır ve "Gel buraya çabuk! Eve misafirler geldi. Bak, baban da burada değil. Evin erkeği olarak senin misafirleri karşılaman gerekir." der.

Yine cevap veren olmaz ve utanarak, "Neyse, kusura bakmayın. Ben birazdan getiririm onu. Gelin, siz oturun, keyfinize bakın. Ben de tam yiyecek bir şeyler hazırlamıştım. Çok iyi denk geldi." diye ekler.

"Kaito bugün yürümeye başladı. Biz de çok sevinmiştik ama baksanıza, sizin kız daha erken öğrenmiş galiba."

Haruto gülerek, "Yok canım, normal. Daha yeni öğrenmesi sonuçta. Gelişim çağındalar ve küçükler. Geç olsun, güç olmasın, değil mi?" diye ekler.

Ayame, Yukari'ye eğilerek, "Canım, sen istersen Kaito'yla oynayabilirsin. Odasındadır herhalde. Biz de biraz sohbet edelim." diyerek Yukari'yi yönlendirir.

Yukari biraz istemese de "Tamam, anne." diyerek yukarıya çıkar.

Hikari yemekleri hazırlarken, "Sizin kız da çok akıllı maşallah. Bayağı konuşmaya başlamış. Bizim Kaito, işi düşmeyince bizimle hiç konuşmaz." diyerek güler.

Ayame, "Evet, biraz biraz alıştı artık. Bakalım ileride iyi insanlar olurlar belki." der.

Hikari, "Ne yapalım, biraz zor ama idare edeceğiz. Bu arada yarın şenlik varmış. Biz de gidelim dedik. Hem Kaito yürüyünce biraz ona ödül gibi olur. Gezecek yer arıyordu zaten, sürekli dışarı çıkmak istiyor. Biraz tehlikeli diye de çıkarmıyoruz. Biz de ne dersiniz, beraber gidelim mi? Yukari de gelir, hem ailecek eğlenceli olur." der.

Ayame, "Olur tabii de canım. Hem biz de biraz sohbet edelim hem de şenliği duymadıysanız söyleyelim dedik. Bizim için çok iyi olur. Hep beraber eğleneceğimizden çok eminim." diyerek sevinir.

Diğer yanda Yukari, Kaito'nun odasına bakar, diğer odalara bakar ve en son bulamayınca sinirlenir.

"Neredesin?" diyerek bağırır. Oflayarak, "Ben ne güzel şehre gidecektim. Burada hiç arkadaşım yok." diyerek üzülürken görmediği bir odadan ışıklar gelir.

"Aa!" der. "Buldum seni. Demek buradasın."

Odaya girer ve ışığın çıktığı yere doğru yaklaşır.

"Demek buradasın, Kaito denen çocuk."

Kapaktan girerek Kaito'nun yanına doğru ilerler ve Kaito'yu görür.

"Hey, sen ne yapıyorsun orada?" der.

Kaito elinde bir taş tutuyordur. Bağırışı duyunca korkar ve elindeki taşı düşürür. Taş yere çarpar çarpmaz kırılır ve içindeki mavi ışık Kaito'ya doğru yaklaşarak etrafında dolanır ve bir anda patlar.

"Aaaaa!" diye bağırır Kaito. Eli kanamaya başlar.

Yukari hemen onun yanına koşarak, "Bekle, ben bir şey biliyorum." diyerek Kaito'yu iyileştirmeye başlar. Küçücük yaşta iyileştirme büyüsü kullanabilen Yukari'ye Kaito çok şaşırır ve gözlerine dalıp gider. İçinden "Kim bu?" diye soruyordur kendine. Arada da "Ah, acıdı!" diye seslenir.

Yukari ise "Kımıldama şimdi, geçecek." diyerek iyileştirmeye devam eder.

"Heh, işte bitti." diyerek Kaito'yu yerden kaldırmak için elini uzatır ama Kaito dalıp gitmiştir. Sadece Yukari'nin yüzüne odaklanmış, bakıyordur hiçbir şey demeden.

Yukari utanır ve "Neye bakıyorsun sen?" der.

Kaito, "Haaaa, sen... Sen!" diyerek bağırır.

Yukari, "Ben, evet. Ne olmuş bana?" diyerek sorar.

Kaito, "Sen şapkamı çalan hırsız kedisin. Ne arıyorsun burada?" der.

Yukari şaşırarak, "Ne? Ben mi senin şapkanı çaldım? Sana iyilik yapanlara böyle mi karşılık veriyorsun? Hem nereden senin şapkan oluyor? Bunu bana bebekken arkadaşım verdi. Yani annem öyle demişti." der.

Kaito, "İşte kendi ağzınla söyledin. Hem ben sana vermedim, sen benden çaldın." der.

Yukari sinirlenerek, "Hiç de bile! Kimseden çalmadım ben bunu. Hem artık benim kafamda. Çalmışım veya çalmamışım, sonuçta benim. Neyse, bir de seni iyileştirmiştim. Teşekküre bak!" diyerek bodrumdan yukarı çıkarak gider.

Kaito, "Tamam, dur bir saniye! Seni affediyorum. Yani pardon, beni iyileştirdiğin için teşekkür ederim." diyerek Yukari'nin peşine takılır.

Yukari yukarı çıkar ve odadan hızla çıkarak annesinin yanına gider.

"Anne, yemek ne zaman yeriz? Karnım çok acıktı da." der.

Hikari, "Canım benim, karnın mı acıktı demek? Hikari teyzen şimdi hazırlıyor. Beş dakikaya kalmaz yeriz canım." der.

O sırada Kaito koşarak gelir ve "Hem sen kimsin ki bizim evde, benim gizli alanıma giriyorsun? Ne yapıyorsun bizim evde?" der.

Ayame, Kaito'yu görünce, "Gel buraya da seni seveyim." diyerek Kaito'yu kucağına alır ve sevmeye başlar. Kaito bunu sevmez ve kaçmaya çalışır. Hatta Ayame'yi birçok kez geri iter ve onun öpüp sevmesine izin vermez.

Hikari'den bir çığlık duyulur.

"Kaito! Ayame teyzen seni sevmek istiyor. Ona düzgün davran, yoksa bu akşam sana yemek yok!" der.

Kaito pes eder.

"Off, bu kadınlar ne kadar da korkunç." der ve dayanmayı bırakır.

Ayame Kaito'yu sevdikten sonra yere bırakır ve "Ee, nasılsın bakalım? İyi misin?" diye sorar.

Kaito, "Sen ve senin hırsız kızın gelene kadar çok iyiydim." diyerek dil çıkararak kaçar.

Hikari, "Kaito, öyle denir mi?" diyerek bağırır.

Sonra Ayame'ye dönerek, "İşte böyle, kusura bakmayın. Biraz yalnız olunca canı sıkkın. Sizi görünce sevinçten ne yapacağını bilemeyip şımardı." der.

Ayame gülerek, "Aman canım, ne olacak? Çocuk daha onlar. Hem baksana, hemen de bizimle konuşmaya başladı. Yukari'yle de tanışmışlar zaten." diyerek güler.

Hikari, Yukari'ye dönerek, "Kusura bakma canım, bizim oğlan biraz şapşal. Her erkek gibi." diyerek başını sever.

Haruto gülerek, "Yapmayın ama, ben de buradayım." der.

Yukari ise yeni tanıştığı arkadaşından hoşlanmamış gibi gözükerek, "Hmm, neyse." der ve diğer tarafa döner.

More Chapters